Legendy Poznania (Zazdrosna Kochanka)
Historia ta dotyczy wykonania wnętrza Ratusza w Poznaniu, który wykonany został przez sławnego artystę Giovanni Baptista, który to podjął się tego zadania na prośbę samego króla Stanisława Augusta. Cały problem wynikł, ponieważ kiedy sławny malarz malował swoje sławne cztery pory roku, po ukończeniu zimy szukał wzorca do namalowania wiosny.
Modelkę znalazł zupełnie przypadkiem. Miała ona na imię Kachna i pochodziła z małej miejscowości pod Poznaniem o nazwie Górki. Jednak zazdrosna kochanka naszego wspaniałego artysty osądziła piękną dziewczynę o czary i nałożono na Kachnę karę chłosty i spalenia na stosie.
Cała historia była dość zagmatwana, ponieważ Giovanii nic nie czuł do modelki, a jej faktyczny luby o imieniu Jasiek został w tym czasie oddelegowany do służby jaką trębacz ratuszowy. Kiedy w Poznaniu miało nastapić wymierzenie kary niewinnej dziewczynie Jasiek zagroził, że spali wieżę ratuszową, a wielki mistrz malarski wdał się w bardzo ostry spór z władzami miasta.
Na szczęście rozwiązanie przyszło samo, ponieważ wtrącił się w nie sam król Stanisław August Poniatowski, który rozpoczał wnikliwe śledztwo dotyczące całej sprawy. Wyszło szydło z worka i okazało się, że wszyscy, którzy oponowali w Poznaniu za zabiciem biednej dziewczyny nie mieli racji, ponieważ całą sytuację zaogniła zazdrosna kochanka wziętego jak na ówczesne czasy malarza, który zdobił gorliwie wnętrze całego ratusza.
Kachnę zwolniono, a król nakazał wygnanie zazdrosnej Włoszki, która napuściła na siebie nic nie wiedzących ludzi. Malarz natomiast mógł ze spokojem dokończyć swe wspaniałe dzieło, które do dziś cieszy wszystkich Poznaniaków.