Miejsce, w którym dzisiaj stoi poznańska katedra jest miejscem, w którym przed zapanowaniem na tych ziemiach chrześcijaństwa mieścił się potężny, drewniany gród warowny. Mieszkał w nim pewien włodarz, który lubował się niezmiernie w upokarzaniu na wszystkie sposoby ludzi.
Kiedy na ziemiach dzisiejszego Poznania miszkali jeszcze nasi przodkowie, a Swaróg był Bogiem, który swoją srogścią był niezrównany, jedno plemię zamieszkiwało nad rzeką Wartą. Cierpieli oni głód, ponieważ ziemia nie rodziła plonów przez pięć lat.
Kruk był w czasach powstawania państwa polskiego, jeszcze zanim nastały rządy chcrześcijańskich władców potężnym wojownikiem Polan, który miał swoje włoście w okolicach dzisiejszego Poznania. Co więcej to wielu dzielnych mężów z wszystkich czterech stron świata bało się jego potężnego topora, który potrafił poruszać się z prędkością większą niż ludzkie oko.
Historia ta dotyczy wykonania wnętrza Ratusza w Poznaniu, który wykonany został przez sławnego artystę Giovanni Baptista, który to podjął się tego zadania na prośbę samego króla Stanisława Augusta. Cały problem wynikł, ponieważ kiedy sławny malarz malował swoje sławne cztery pory roku, po ukończeniu zimy szukał wzorca do namalowania wiosny.